Produkcja tekstylna odpowiada za około 10% globalnych emisji dwutlenku węgla oraz za około 20% ścieków przemysłowych — z czego większość powstaje na etapie barwienia i utrwalania. Nasze portugalskie centrum druku stosuje zaawansowany proces reaktywny, który — jak wykazano w niezależnych badaniach — pozwala zmniejszyć zużycie wody nawet o 98% oraz zużycie energii nawet o 95% w porównaniu z konwencjonalnym barwieniem przemysłowym, przy czym podjęliśmy konkretne zobowiązania dotyczące zerowego marnotrawstwa wody, zerowej emisji dwutlenku węgla i zerowego zrzutu substancji chemicznych do 2030 roku. Zweryfikowane dane liczbowe oraz ich wartości odniesienia zebrano w badanie dotyczące wody i energii.
Etap barwienia i utrwalania jest najbardziej zasobochłonnym etapem produkcji tekstylnej. W tradycyjnym barwieniu przemysłowym zużywa się dziesiątki litrów wody na metr, a do utrwalenia barwnika wykorzystuje się energochłonne źródła ciepła. Nasze centrum w Portugalii wbudowuje barwnik w włókno przy użyciu naturalnych pigmentów mineralnych i środków chemicznych pochodzenia biologicznego — a różnica jest znacząca.
W porównaniu z konwencjonalnym przemysłowym barwieniem reaktywnym. Ten zaawansowany proces pozwala na ponowne wykorzystanie wody w kolejnych cyklach i eliminuje większość etapu wypłukiwania, który w przeszłości stanowił główny czynnik zużycia wody.
W porównaniu z konwencjonalnym przemysłowym barwieniem reaktywnym. Proces utrwalania oparty na substancjach pochodzenia biologicznego zastępuje etapy wykorzystujące parę wodną o wysokiej temperaturze, co pozwala zmniejszyć ślad energetyczny na metr o około rząd wielkości.
Cel na rok 2030. Proces ten opiera się na chemii w obiegu zamkniętym: naturalne pigmenty mineralne i substancje pomocnicze pochodzenia biologicznego zastępują surowce petrochemiczne, które w przeszłości stanowiły główną przyczynę obciążenia systemów oczyszczania wody.
Dane te odzwierciedlają zaawansowany proces reaktywny stosowany przez naszego portugalskiego partnera zajmującego się produkcją tkanin i nadruków. Dane te zostały poddane niezależnej weryfikacji; różnią się one w zależności od podłoża i wielkości nakładu.
Większość szkód dla zrównoważonego rozwoju w tej branży nie wynika z tego, czy bawełna jest ekologiczna — ma ona charakter strukturalny: transport morski na długich trasach, nadprodukcja wynikająca z prognoz i rabatów, nieprzejrzysta chemia barwników oraz składowanie odpadów na wysypiskach pod koniec sezonu. Nasz model już w samej swojej konstrukcji eliminuje większość tych źródeł problemów.
Każda sztuka odzieży marki Fabrixa powstaje na zamówienie. Nie ma zapasów tworzonych na zapas, nie ma też produktów wyrzucanych na wysypisko pod koniec sezonu. Produkcja na zamówienie to najważniejszy czynnik sprzyjający zrównoważonemu rozwojowi w branży tekstylnej — nic innego nie eliminuje nadprodukcji u źródła.
Cały łańcuch działa w Portugalii, Hiszpanii i Holandii. Transport towarowy w obrębie UE zastępuje dalekobieżny transport morski, co pozwala zmniejszyć emisję CO2e o dziesiątki kilogramów na każdą przesyłkę na typowej trasie z punktu sprzedaży detalicznej do klienta końcowego (DTC) — zgodnie z unijnymi standardami w zakresie pracy, regulacji i audytu.
Podstawowe materiały odzieżowe to bawełna organiczna 100% z certyfikatem łańcucha dostaw GOTS; pościel wykonana jest z bawełnianego perkalowego i satynowego materiału posiadającego certyfikat OEKO-TEX Standard 100. Bawełna ulega biodegradacji, a poliester nie. Substraty syntetyczne stosujemy wyłącznie tam, gdzie wymaga tego trwałość w warunkach zewnętrznych — w przypadku poduszek ogrodowych i zasłon prysznicowych do pomieszczeń wilgotnych.
W procesie druku reaktywnego barwnik wnika w bawełnę — bez folii plastikowej, bez kleju transferowego, bez warstwy wierzchniej, która podczas prania mogłaby się rozpaść na mikroplastik. Ubranie jest w całości wykonane z bawełny.
W procesie portugalskim wykorzystuje się naturalne pigmenty mineralne oraz substancje pomocnicze pochodzenia biologicznego, co pozwala na stopniowe wycofywanie konwencjonalnych barwników pochodzenia petrochemicznego z całej linii produktów partnera.
Woda jest odzyskiwana i ponownie wykorzystywana w kolejnych cyklach barwienia. Ten zamknięty obieg stanowi strukturalną podstawę, dzięki której utrzymuje się wskaźnik oszczędności wody dla modelu 98% — nie pobieramy świeżej wody ani nie odprowadzamy jej jako ścieków na metr nadruku.
Trzy konkretne, mierzalne zobowiązania do 2030 roku — nie są to ogólnikowe deklaracje ani dane ‘netto’ uzyskane dzięki kompensacjom, lecz cele operacyjne w portugalskim zakładzie drukarskim i wykończeniowym.
Brak zużycia wody słodkiej na metr nadruku, brak zrzutu ścieków. Dzisiejsza redukcja o 98% odzwierciedla postępy w tym samym kierunku.
Energia ze źródeł odnawialnych, procesy chemiczne związane z wiązaniem dwutlenku węgla prowadzone bez emisji dwutlenku węgla, transport w UE realizowany koleją lub pojazdami elektrycznymi tam, gdzie jest to możliwe. Coroczna kontrola.
Naturalne pigmenty mineralne i substancje pochodzenia biologicznego zastępują tradycyjne środki pomocnicze stosowane w barwnikach reaktywnych. Certyfikat OEKO-TEX obejmuje cały proces produkcji.
Mniej więcej co piąty element ‘ekologicznej odzieży’ produkowany w Europie powstaje w Portugalii. Portugalski klaster tekstylny zainwestował znaczne środki w produkcję posiadającą certyfikaty zrównoważonego rozwoju: zakłady posiadające certyfikat GOTS, barwniki zgodne z normą OEKO-TEX, systemy obiegu zamkniętego wody, standardy pracy UE oraz organizację branżową, która publicznie rozlicza swoich członków z przestrzegania certyfikatów, na które się powołują.
Właśnie dlatego produkcja odzieży Fabrixa oraz większość naszej produkcji tekstyliów domowych odbywa się w Portugalii. Łańcuch dostaw bawełny, standardy pracy, chemia barwników oraz infrastruktura transportowa są już zgodne z naszą polityką zrównoważonego rozwoju — nie musimy budować ich od podstaw.
Wskaźniki na poziomie procesów są rzeczywiste, ale abstrakcyjne. Istnieją trzy obszary, w których pojawiają się one na poziomie gotowego produktu — są to wskaźniki, które zespoły ds. ESG i marki muszą przekazać wyższym szczeblom.
Tradycyjnie barwiona bawełniana koszulka z nadrukiem zawiera około 70–100 litrów wody wbudowanej. Nasz portugalski proces barwienia reaktywnego pozwala to znacznie ograniczyć — dokładne dane dotyczące SKU są dostępne na żądanie do celów sprawozdawczości ESG.
Usługi na żądanie eliminują emisje związane z nadprodukcją; transport towarowy wewnątrz UE eliminuje emisje związane z transportem morskim; druk reaktywny na bawełnie pozwala uniknąć emisji wbudowanych związanych z podłożami syntetycznymi. Szacunkowa wartość emisji na SKU kgCO2e dostępna na żądanie.
Bawełna organiczna 100% ulega naturalnej biodegradacji. Brak warstwy nadruku na bazie substancji petrochemicznych oznacza, że podczas prania nie dochodzi do uwalniania mikroplastiku. Cykl życia tej odzieży kończy się tak, jak zawsze w przypadku bawełny — powrotem do gleby.
Wielu producentów tekstyliów nadużywa retoryki dotyczącej zrównoważonego rozwoju, wykraczając poza to, co potwierdzają ich dane. Aby zachować obiektywizm, oto, czego celowo nie twierdzimy.
Nie sprzedajemy jednostek kompensacyjnych ani nie deklarujemy obecnie osiągnięcia zerowego bilansu emisji. Emisje operacyjne występują i są monitorowane; dążymy do osiągnięcia zerowego bilansu emisji do 2030 roku poprzez zmiany w procesach, a nie za pomocą certyfikatów.
Każdy materiał tekstylny zawiera wodę, energię i węgiel. Twierdzimy, że na etapie drukowania i utrwalania osiągamy wyniki o rząd wielkości lepsze niż w przypadku konwencjonalnego barwienia przemysłowego — nie oznacza to jednak, że nasz wpływ na środowisko jest zerowy.
W poduszkach ogrodowych i zasłonach prysznicowych stosuje się materiały syntetyczne, ponieważ bawełna nie wytrzymuje takich warunków użytkowania. Informujemy o tym na stronie każdego produktu, zamiast wprowadzać klientów w błąd.
To słowo ma zbyt wiele znaczeń. Mówimy o tym, co uzyskało certyfikat, co zmierzyliśmy i nad czym pracujemy. Nudne podejście jest tym, które budzi zaufanie.
Centrum drukarskie Fabrixa w Portugalii wyznaczyło trzy wymierne cele na rok 2030: zerowe marnotrawstwo wody dzięki w pełni zamkniętemu obiegowi, zerowe emisje dwutlenku węgla związane z działalnością operacyjną (weryfikowane corocznie) oraz zerowa zawartość pozostałości petrochemicznych w składzie chemicznym barwników. Są to cele operacyjne monitorowane bezpośrednio w zakładzie, a nie tylko deklaracje o charakterze aspiracyjnym ani emisje wykupione za pomocą certyfikatów kompensacyjnych.
Portugalia jest wiodącym ośrodkiem zrównoważonej produkcji tekstylnej w UE – wytwarza się tam około jednej piątej wszystkich 'ekologicznych' ubrań produkowanych w Europie. Portugalski klaster tekstylny dysponuje już certyfikowanymi przez GOTS zakładami produkcyjnymi, barwnikami spełniającymi wymogi OEKO-TEX oraz systemami obiegu zamkniętego wody zgodnymi z unijnymi standardami pracy, dzięki czemu produkcja odzieży marki Fabrixa oraz większości tekstyliów domowych odbywa się tam bez konieczności budowania tej infrastruktury od podstaw.
W procesie Fabrixa stosowanym w Portugalii wykorzystuje się naturalne pigmenty mineralne oraz pomocnicze środki chemiczne pochodzenia biologicznego zamiast zestawu barwników pochodzenia petrochemicznego, na których opiera się konwencjonalny druk reaktywny. Te środki chemiczne pochodzenia biologicznego są stopniowo wdrażane na całej linii produkcyjnej partnera drukarskiego i stanowią również podstawę celu zerowego zrzutu substancji chemicznych, który zakład wyznaczył sobie na rok 2030.
Nie, firma Fabrixa nie twierdzi, że cała jej oferta jest wolna od tworzyw sztucznych. Poduszki ogrodowe i zasłony prysznicowe są wykonane z materiałów syntetycznych, ponieważ bawełna nie wytrzymuje ciągłego działania promieniowania UV i wilgoci panującej w łazience, a firma Fabrixa informuje o tym na stronie każdego odpowiedniego produktu, zamiast zacierać granice niejasnymi sformułowaniami dotyczącymi ekologii.
Ubranie wykonane zgodnie z zasadą Fabrixa z bawełny organicznej ulega naturalnej biodegradacji pod koniec okresu użytkowania, tak jak zawsze miało to miejsce w przypadku bawełny. Ponieważ w przypadku nadruku reaktywnego barwnik wiąże się z włóknem, a nie osadza się na jego powierzchni w postaci warstwy plastikowej, nie ma tu również syntetycznej warstwy nadruku, z której podczas prania mogłyby uwalniać się mikroplastiki przed upływem tego okresu.
Technologia drukowania, która ogranicza zużycie zasobów na etapie najbardziej intensywnej produkcji tekstylnej – barwieniu i utrwalaniu – i która potrafi to udowodnić. W portugalskim centrum produkcyjnym firma Fabrixa stosuje druk reaktywny, zużywając o 98% mniej wody i o 95% mniej energii niż w przypadku konwencjonalnego barwienia – zgodnie z zweryfikowanymi danymi procesowymi – przy czym nie barwi się zapasów, które nigdy nie zostaną sprzedane, ponieważ każdy egzemplarz jest wykonywany na zamówienie. Tkaniny bazowe to bawełna organiczna z certyfikatem GOTS oraz certyfikatem OEKO-TEX, a zobowiązaniem na rok 2030 jest zerowe marnotrawstwo wody i zerowy zrzut substancji chemicznych.
Marki i sprzedawcy detaliczni potrzebują danych jednostkowych do celów sprawozdawczości ESG, komunikacji z klientami oraz zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi zamówień publicznych. W ciągu 48 godzin od złożenia zapytania prześlemy Państwu szacunkowe wartości zużycia wody, energii i emisji dwutlenku węgla w przeliczeniu na SKU dla produktów, które Państwo rozważają — wraz z danymi źródłowymi i opisem metodologii.
